Draugaskítur: Sú tegund þar sem þú finnur
skít koma en það er enginn skítur klósettinu.
Hreinn skítur: Þar sem þú skítur honum, sérð
hann, enn það er engin skítur á pappírnum.
Blautur skítur: Þar sem þú skeinir þér að
minnsta kosti 90 sinnum og þér finnst enn þá eins og það sé
óskeint svo að þú neyðist til þess að setja smá pappír á
milli rassgatsins og brókanna svo maður skemmi ekki buxurnar
sínar.
Seinni öldu skítur: Þessi gerist þegar maður
er búin að skíta og er búin að hysja brækurnar upp að hnjám
þegar maður gerir sér grein fyrir því að maður þarf að skíta
meira.
Sprengja-æð-í-hausnum skítur: Þar sem maður
hefur svo mikið fyrir því að kreista skítinn út að maður fær
bókstaflega heilblóðfall við það.
Gaui litli skítur: Þú skítur svo mikið að þú
tapar 15 kílóum.
Drumbaskítur: Skítur sem er svo stór að þú
ert hræddur við að sturta honum án þess að vera búinn að búta
hann niður í minni einingar með klósettburstanum.
Loftfylltur skítur: Hann er hávær, allir
nálægir eru flissandi.
Rónaskítur: Maður skítur þessum morguninn
eftir að langa drykkjunótt. Helstu einkenni hans eru rákirnar
á botni klósettskálarinnar.
Maís skítur: Skýrir sig sjálfur.
Helv… ég vildi að ég gæti skitið skítur:
Þannig skítur að þig langar til að skíta en það eina sem þú
gerir er að sitja á klósettinu, aðþrengdur, og rekur bara
nokkrum sinnum við.
Mænustungu skítur: Það er svo sárt að skíta
honum að þú gætir svarið fyrir að hann færi þversum
út.
Blautkinna skítur (Kraft dritið): Skítur sem
losnar svo hratt úr rassgatinu að rasskinnarnar rennblotna
vegna gusugangs.
Vökvakenndur skítur: Þegar gulbrúnn vökvi
spýtist og slettist út um alla klósettskálina.
Mexicanafæðis skítur: Hann lyktar svo illa að
það verður að lýsa herbergið óíbúðarhæft.
Yfirstéttarskítur: Þeir sem halda að
skíturinn þeirra ilmi ekki.
Sjómannaskítur: Hann gerist þegar þú ert á
almenningssalerni , það bíða tvær manneskjur eftir því að
komast að; þú skítur og sturtar tvisvar sinnum en fjöldi
gólfboltastærðar stykki fljóta enn á yfirborðinu.
Launsátursskítur: Þessi á sér aldrei stað
heima fyrir, heldur í veislu eða þegar þú ert að spila gólf.
Er árangur þess að reyna að reka “bara lítið” við, en endar
með buxnachilí og þú neyðist til þess að ganga hjólbeinóttur
það sem eftir er dags.
Ég stal þessu af síðunni hjá henni gunnu vinkonu
bróðir mins
kv. Addi bald 

